İÇİNDEKİ ÇOCUĞA SARIL...

Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer her gece

Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna

Olur, olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık her şeye

Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan

Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış

Kendini kimsesiz ve erken unutulmuş hissediyorsan

İçindeki çocuğa sarıl

Sana insanı anlatır...

Sezen Aksu'nun sesi Meral Okay'ın sözleri biraz melankolikleştirir bizleri,bu şarkıyı her duyduğumuzda.Zora düştüğünde,için acıdığında sarıl der içindeki çocuğa.Peki ne yardımı olacak o çocuğun?Kimsenin veremediği neyi verecek?

Bunun için sanırım 'Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi''nde olduğu gibi,hadi dönelim çocukluğumuza...

Minicik eller ve ayaklarla ne kadar da sevimli bir çocuk var karşımızda.Yüzü sürekli gülen,hareketli.Gülerken de etrafına neşe saçan,ilginin merkezi.Dikkatler üzerinden çekildiğinde basan yaygarayı.İsteği için çaba gösteren,baktı alamadı en hassas noktadan vurmayı bilen bir ufaklık.Ağlayan avazı çıktığı kadar ve hedefine ulaştığında muzaffer komutan edasını takınan.

Çevre ne der,ayıp olur mu endişesi yok onda.Dilediği gibi yaşar hayatı.İnsanlar bana uysun,ben keyfimi bozamam der.Özgüven zirvededir,umurunda olmaz kimin ne düşündüğü.

Bıkmaz hiç bir zaman denemekten.Defalarca kalkar ayağa,defalarca da düşer.Asla yılmaz,bilir başaracağını.Daha önce ulaşmıştır hedeflerine,bunu mu yapamayacaktır.

Küçük şeylerden mutlu olmasını bilir.Bazen basit bir kutudur tüm oyuncağı,bazen ayak parmaklarıdır.Büyüklerin onun karşısında yaptığı tuhaflıklar,katıla katıla güldürür dakikalarca.

Kafasında yoktur dünün pişmanlıkları.Olan olmuştur,takılmaz mesela dün kırdığı bardağa.Yarın ise asla endişelendirmez,bilir ki yaşanacak bu an var...Neden mahvedeyim ki şu anın keyfini der tadını çıkarır.

Yatağına yattığında,içi huzurludur.Yargılamaz kendini ya da başkalarını.Uyumak yorgun minik bedenini dinlendirmek içindir, bilir yatağının mahkeme salonu olmadığını...

Ne kadar muhteşem bir canlıdır çocuklar...Mükemmel olarak doğar,sonra ne yazık ki bozar dünya onu.Unutur zaman zaman insanoğlu çünkü yaşadığı çocukluğunu.

Hadi şimdi sarılın o güzel çocuğa sımsıkı.Ondan öğrenecek çok şey var inanın .Bize usulca fısıldayıp hatırlatsın,

HAYATIN NE KADAR GÜZEL OLDUĞUNU