31 Ağustos 2015 Pazartesi

HER İNSAN BİRAZ...

Her insan biraz,

RESSAMdır bu hayatta,
Döker rengarenk boyaları paletin üzerine,başlar fırçayla çizmeye hayat tuvalinin üzerine en güzel resimleri.Bazen mutluluklar resmeder pembedir fırçanın ucu;bazen hüzün çöker içine ,çıkarır kutusundan kara kalemi.Hayallerini nakşeder ustaca,derin derin dalarak.Bazen can kırıklıkları vardır ,resim bile olsa kor ateştir yüreğini yakan.

Her insan biraz,

CAMBAZdır bu hayatta,

Yüreği ağzına gelir her adımında.Upuzun sırığı ile hayat ipinin üzerinde can pazarındadır.Dengeyi kurmak ister,sırığın bir tarafına geçmişi bir tarafına geleceğini koyarak.Bazen tökezler,endişeleri ,korkuları ağır basar,çeker aşağıya doğru.Toparlanır hemen,umutlarını hatırlayarak.Kendinden emin,kah bir tarafa kah öbür yana sallana sallana yaşar her anı.

Her insan biraz,

MARATON KOŞUCUSUdur bu hayatta,

Silahtan çıkar çıkmaz mermi,başlar yaşam  mücadelesine.Bilir ki temposunu bilmezse hayatın,çabuk tükenir nefesi.Ümidini kaybetmeden aşar mesafeleri.Bitiş çizgisine hala gelemediğini bilse de ,geçtiği yollar güç verir kendisine.Kalbinin her atışı,sonunda gelecek mutluluğu hatırlatır.Çabuk tüketmez anları,keyfine varır hayat yarışının.

Her insan biraz,

KAPTANdır bu hayatta,

Açılır engin denizlere sıcacık bir günde.Aldatmaz bu havanın güzelliği onu,bilir ki her durgunluk sonrası bir fırtına gelebilir.Nasıl her gece sonrası doğan güneş gibi.Rüzgara bırakmaz her şeyi,izin vermez onu bir oradan bir oraya atmasını.Aksine hükmeder o esen yele.Dümeni ondadır yaşam gemisinin.Zaman zaman kapılsa da ümitsizliğe,martılar bağırır silkelen diye...

Her insan biraz 
ORKESTRA ŞEFİdir bu hayatta,
En güzel melodi çıkacaktır az sonra.Geçer notaların başına,alır eline çubuğu.Kendinden emin,yönetir hayat orkestrasını.Bir kusur gördüğünde hemen müdahale eder,düzeltmesi gerekenleri bilir.Çatlak bir ses çıkarsa kulakları tırmalayan,çıkarır hayatından;uyumlu olanlara sımsıkı sarılır tüm senfoni boyunca...

Her insan biraz

KAŞİFtir bu hayatta,

Kendisini keşfetmek için çıkar yola,bıkmadan usanmadan.Tam bitti derken,hayat ona yeni yerler gösterir.Sürprizlerle dolu bir yolda,her gün yeni şeyler öğretir o en kıymetli öğretmen.Ressamsın der bir gün,dengede bir Cambaz belki.Hatırlatır ona Maraton koştuğunu,gemisinin başında bazen Kaptanlığını.Geç der,Orkestranın başına,çal en güzel müzikleri.

Ve der ki HAYAT,

Sen KAŞİFsin keşfet artık kendini.


24 Ağustos 2015 Pazartesi

HADİ SİLKELEN !!!

Kendine çeki düzen verme zamanı gelmedi mi?Yetmedi mi artık bu bitmez tükenmez kendine acıma seansları? Geçmişteki pişmanlıkların bıktırıcı keşkelere dönmesi dilinde ,gelecek kaygılarının kara bulutlarla resmedilmesi zihninde...Ne zamana kadar sürecek?İçini kaplayan umutsuzluk ateşini söndürmek için ne zaman harekete geçeceksin? Birisinin bu dipsiz kuyudan seni çıkarması için ne kadar daha bekleyecek ve kuyunun daha da derinleşmesi için ne kadar daha kazmaya devam edeceksin?Her saniye, hayatının film kareleri hızla dönerken,seyirci koltuğundan sahneye çıkmak için ne bekliyorsun? Baktığın ama göremediğin,işittiğin ama duyamadığın,dokunduğun ama hissetmediğin bir yaşantıdan ne zaman kendini çekip çıkaracaksın?



Hadi Silkelen!!!

Gel kendine artık.Bırak kendine acımayı...Bırak insanların sana acıma beklentisini...Değerlisin,önemlisin,özelsin anla artık.Yanlışlar yaptın belki,hatalı kararların oldu.İzin verdin seni üzmelerine,belki de sen üzdün bilerek ya da farkında olmadan.İyi niyetin suistimal edildi,kullandılar belki o güzel yüreğini.Kırdılar ve bir daha onarılmaz dedin haksızca kalbine.
Yalnız sen misin bunları yaşayan?Herkes otobandayken sen toprak yollarda mı boğuştun çaresizce.

Hadi Silkelen!!!
Geçmişte kaldı,taşıma artık bu yükü sırtında.Al sorumluluğu ve umutla bak geleceğe.Doya doya yaşa An'ı...'Hayat bir kelebeğin ömrü kadar' unutma...Yok mu hiç geçmişinde mutluluklar?Hiç anımsatmıyor mu hafızan neleri başardığını?Hiç mi gülmedin,güldürmedin çenelerin ağrıyıncaya kadar?Minicik bir zorluk da olsa aştığın hiç olmadı mı?Haksızlık yapmadan kendine cevap ver...Bir an dahi olsa Hayat ,sana istediğini hiç sunmadı mı?

Hadi Silkelen!!!
Yeter artık bu çaresizliğin...Hoşuna gidiyor mu aynadaki aksin...Bir de gülümsemeyi dene bakalım,nasıl güzelleşeceksin?Erteleme,hedeflerin olsun.Sonsuz hayaller kur,seni huzurlu kılacak.Paylaş onları en sevdiklerinle...Olumsuzluklara sağır,çirkinliklere kör ol.Şükret sahip olduklarına,şükret sahip olacaklarına...Kendini asla ihmal etme...Takdir et,her aşamasında hayat mücadelenin...Küçük ama emin adımlarla yürü,seni takip edenler için iz bırak...

UNUTMA !!!

Senden başka kimse yok,tutacak ellerini sımsıkı ve hiç bırakmayacak...